Dawno nie pisałam, bo cały sierpień myślałam, że wreszcie koniec, wreszcie się uwolniłam.

Rozmawialiśmy, ale nic do Ciebie nie czułam, poza rozmowami w ogóle o Tobie nie myślałam, nie tęskniłam, mogłam słuchać jak opowiadasz o niej. Tym razem to ja nie miałam czasu, to ja przekładałam rozmowy. Równie dobrze mógłbyś być moją koleżanką.

A dziś znowu wszystko wróciło, znowu Cię kocham, znowu mi smutno po rozmowie, znowu tęsknię.

Jesteś na wakacjach bez niej a i tak nie odpowiadasz na moje smsy. Nawet zadzwoniłam, żeby sprawdzić czy nie masz wyłączonej jak zapowiadałeś komórki(z powodu kłopotów z je ładowaniem) ale jest włączona.

Gorzko mi.

Jutro wyjeżdżasz na wakacje, bez niej. Ostatnia rozmowa przed wyjazdem, starasz się bardzo, żebym nie przestała z Tobą rozmawiać, w natłoku spraw znalazłeś czas na rozmowę, obiecujesz wysyłać smsy i mmsy, zadzwonić po powrocie. Przez chwilę czuję się bardzo szczęśliwa a potem opowiadasz o Waszym ostatnim weekendzie, wyjściu na tańce, o Waszym życiu (choć prosiłam, żebyś tego nie robił, jest tyle innych spraw o których możemy rozmawiać).

I znów spadam w dół, w ciemność.

Jeżeli wyciągnę ręce

i zechcę dotknąć

natrafię na miedziany drut

przez który płynie elektryczny prąd

posypię się

popiołem w dół

fizyka jest prawdziwa

miłość jest prawdziwa

i prawdziwy jest ból

Czasem zaczynam Cię nienawidzieć. Ty masz szczęśliwe życie z nią a mnie to wszystko koszmarnie boli. Tyle rzeczy pozawalałam z Twojego powodu.

Nadal ze sobą rozmawiamy, tyko że mam wrażenie, że tak się zmieniłeś żyjąc z nią, że już Cię nie rozpoznaję.

Tęsknię za Tobą z czasów kiedy jej nie znałeś.

Rozmawialiśmy długo, ale potem się pokłóciliśmy pisząc smsy. Część mnie rozumie, że macie poważne kłopoty i może nie masz głowy do rozmów.

Inną część boli, że nie odebrałeś telefonu i nie odpisujesz. Pewnie tak byłoby lepiej, skończyć to wszystko, zapomnieć, przez chwilęczułam ulgę, że to już koniec a teraz tęsknię.

Dziś podczas rozmowy ze mną kupowałeś kwiaty dla niej. Taki romantyczny gest bez okazji.

Zdardzasz ją rozmawiając w tym czasie ze mną. Zdradzasz mnie kupując kwiaty jej podczas naszej rozmowy.

Nie. Chcę. Już. Tego. Wszystkiego. Czuć.

Czasem jak boli to żałuję, że się na siebie natknęliśmy.

Ale może nie warto żałować? Może te chwile niesamowitego szczęścia podczas naszych spotkań czy rozmów były warte tak cenne, że dobrze, że się wydarzyły? Może lepsze 5 minut szczęścia i mnóstwo bólu niż przeżyć życie będąc tylko zadowolonym? W końcu kilka moich marzeń się spełniło, może to i tak dużo?

Boli przeszłość, to co ukrywałeś przede mną przez pół roku. Bolą wszystkie tamte wydarzenia. Odrzucenie i to, że nie pozwoliłeś odejść. Boli teraźniejszość, zajęty życiem z nią masz coraz mniej czasu dla mnie ale nie chcesz ze mnie zrezygnować. Boli to, że coraz mniej mnie pamiętasz. Coraz bardziej mnie odsuwasz.